Rondreis Zuid-Oost-Europa 2

Week 2

Het heeft de hele nacht geregend en ook als we opstaan regent het nog steeds. De bedoeling was om vandaag de bergen in te gaan, maar met dit weer heeft dat geen zin. We besluiten om dan nog maar een dagje hier te blijven. Er is een plaatsje vrijgekomen aan het water dus verhuizen we de camper. Luifel uit en ondanks de regen toch lekker buiten zitten. Leuk om te kijken naar de verschillende watervogels die hun jongen voeren. Later in de middag klaart het op. Dick kijkt voetbal op tv dus loop ik nog een keer naar de stad om wat meer te gaan bekijken. Binnen de vestingmuren ligt de oude Osmaanse wijk met o.a. de Aslan Pasja moskee die nu ingericht is als museum met een verzameling oude klederdrachten, wapens, zilverwerk en gebruiksvoorwerpen.

Aslan Pasja Moskee Koranschool Turkse winkeltjes

Gelukkig is het helder en zonnig weer, dus kunnen we beginnen aan onze bergrit door het natuurpark Aoos Vikos. Als eerste rijden we omhoog naar Monodendri, alwaar een nieuw aangelegde weg door grillig gevormde rotsen leidt naar een schitterend uitzichtpunt. Je kijkt in de diepte naar de 900 meter diepe Vikoskloof met steile rotswanden. Dit is echt ongelooflijk mooi en overal staan prachtige bloemen en schijnbaar zeer zeldzame. We rijden daarna naar het bergdorp Aristi waar de steile, slingerende weg met veel haarspeldbochten begint naar Megalo Papingo en verder naar Mikri Papingo. Al deze dorpen behoren tot de zogenaamde Zagoria-dorpen, vroegere herdersdorpen die met elkaar verbonden waren door stenen trappen. De huizen zijn gemaakt van grijze natuursteen. We drinken wat op een terrasje in Mikri Papingo met uitzicht op de 2500 meter hoge toppen van het Vikosgebergte. Daarna dalen we weer af en stoppen bij het bruggetje over een klein riviertje. Er staat niets aangegeven maar er ligt een ongelooflijk mooi wandelpad door een kleine kloof uitgesleten door een riviertje met watervalletjes en badjes waar je even kunt afkoelen als je tenminste niet bang bent voor kikkers. Na Megalo Papingo stoppen we bij de brug over de Voidomatisrivier tussen Mikri Papingo en Aristi met de bedoeling hier te overnachten, er staat al een andere camper. Een schitterend plekje aan de snelstromende rivier onder enorme platanen. Helaas worden we daar om 19.00 uur weggejaagd door de parkwachter, overnachten is verboden in het natuurpark. Omdat er nergens campings zijn in Noord-Griekenland rijden we noordwaarts en net voor Konitsa stoppen we bij een cafetaria bij een benzinestation. We drinken een biertje en vragen of we mogen blijven staan. Geen probleem volgens de zeer gastvrije eigenaar die bij de 2 flesjes bier ongevraagd een bordje met feta, tomaten, komkommer en brood serveert en dit alles voor slechts € 3,00. Hij wil geen fooi aannemen en ook niets voor de overnachting. Dit is echt Griekse gastvrijheid. We slapen lekker na een prachtige dag.

Uitgerust rijden we naar het noorden en stoppen eerst in Konitsa bij een originele kameelbultbrug uit de Turkse tijd, een van de vele in het Zagoria-gebied. Daarna een mooie route door de bergen via Eptachori en Neapoli naar Kastoria aan het gelijknamige meer. Kastoria ligt op de hellingen van een schiereiland in het meer en is bekend vanwege de 52 Byzantijnse kerkjes, waarvan we er een aantal hebben gezien. Gezellig zijn de vele terrasjes aan het water. Op het meer veel watervogels zoals de mooie kroeskoppelikanen, ganzen, futen en zwanen. We hebben op een site van een camperaar gelezen dat we kunnen overnachten bij Panagia Mavrotissa, het klooster van de Zwarte Madonna een paar kilometer verder langs het meer. We vinden dit inderdaad maar worden in eerste instantie weggestuurd door de strengkijkende pope, papás Gabriel. Toch staat hij toe dat we iets verder mogen blijven staan voor één nacht. Hij legt uit dat er vroeger hier inderdaad een kleine camping was bij het klooster, maar helaas mag dat niet meer van de nieuwe "chef". Hij vraagt geen geld, maar we moeten wel iets kopen in het winkeltje dus dat doen we met plezier. De 2 kapelletjes zijn de moeite waard: de grote kapel uit de 16e eeuw en de kleine kapel uit de 11e eeuw, beide met mooie fresco's, schilderingen, iconen en kroonluchters. Papás Gabriel vertelt honderduit over zijn leven en laat zelfs zijn appartement zien. Al met al een leuke ervaring en een schitterend plekje aan het meer. Dit is een geliefde wandel-en fietsroute. Naast het kloostertje ook een restaurantje waar je goed kunt eten.

We verlaten het mooie plekje via de smalle weg langs het meer (deze is goed te berijden ook voor hogere campers) en rijden naar de uiterste noordwesthoek van Griekenland naar de beide Prespa-meren door een mooi nationaal park met bossen en bergen. We zien bordjes langs de weg met: voorzichtig: beren! We moeten oppassen voor overstekende schildpadden en geiten. Het grote en het kleine Prespa-meer liggen op het drielandenpunt Griekenland-Macedonië-Albanië en liggen tussen hoge bergen. Beide meren zijn bekend vanwege de vele vogelsoorten en ook hier zien we weer de prachtige kroeskoppelikanen, reigers, witte reigers, ooievaars en ibissen. In de moerassen langs de meren veel kikkersoorten. We rijden helemaal door tot aan het laatste Griekse dorpje, Psarades, waar je boottochten kan maken op het meer. Het is een toeristisch dorpje met allemaal restaurantjes. Daarna rijden we door de hoge beboste bergen (ski-gebied) naar Florina, doen nog wat boodschappen en gaan daarna de grens met Macedonië over.

We blijven nog een nacht hier en zijn nog de enigen op de camping. We nemen het minibusje naar Ochrid dat iedere 15 minuten vertrekt en slechts € 0,30 kost. Het gehobbel en de hitte in het krakkemikkige busje nemen we maar voor lief. Ochrid is een UNESCO werelderfgoed monument en ligt tegen de heuvels aan het gelijknamige meer. Daar aangekomen worden we voor een tientje per boot langs de stad gevaren, een mooi gezicht vanaf het water. Aan de andere kant worden we afgezet na de nodige informatie over de wandelroute omhoog naar diverse kerkjes en de vesting bovenop de rotsen. Via trappen en steile paden volgen we de route langs alle bezienswaardigheden. De meeste monumenten en huizen zijn prachtig gerestaureerd. Het is de moeite waard. Na een heerlijke lunch op een terrasje bezoeken we nog het centrum met de gezellige winkelstraten, moskeeën en de locale markt waar we wat fruit en groenten inslaan. Daarna gaan we per taxi voor € 5,00 terug naar de camping, waar we de rest van de dag lekker luieren.

Gezellige centrum

Naast de moskee is nog een koranschool, mausoleum van Aslan Pasja, graven en keukens. Een eind verder is er nog een moskee en wat andere Turkse gebouwen. Hier is ook het Byzantijns museum. In het meer ligt een eilandje met een groot aantal kloosters, te bereiken met een bootje dat ieder uur vaart.

Aoos-Vikos Nationaal Park

Turkse brug in Konitsa

Uitzicht vanaf de brug

Uitzicht op Kastoria Kroeskoppelikanen Meer van Kastoria

Klooster van Mavrotissa en papas Gabriel

Meteen merken we dat de wegen zeer slecht zijn en een aantal omleidingen maakt het er niet beter op. De natuur is hier erg mooi maar de dorpen zijn erg rommelig, er ligt overal vuil en puin langs de weg en er rijden zeer veel oude vehikels op de wegen. Via een mooie pasweg komen we bij Struga aan het meer van Ochrid. Struga is een rommelige badplaats, maar heeft wel gezellige winkelstraatjes en een riviertje waarlangs allemaal terrasjes en retaurantjes liggen. Camping As ligt tussen Struga en Ochrid. We schrikken ons dood als we daar aankomen. Er is niemand bij de receptie dus we rijden de camping op tussen honderden oude krakkemikkige caravans onder afdakjes, met tralies voor de ramen. Deze worden echt nog gebruikt door de Macedoniers zelf, maar het lijkt wel een strafkamp. Ook als je het sanitair ziet. Hurk-wc's, kapotte douches met gordijnen ervoor en wasbakken met afgebroken kranen. Gelukkig zijn er geen bewoners en blijkt er voor de westerse toeristen een apart gebouwtje te zijn met redelijk sanitair en de staanplaatsen zijn mooi, vlakbij het meer. Het meer is zeer helder en er kan gezwommen worden.

Prespa-meren

Aankomst in Macedonië

Camping As voor Macedoniërs en camping As voor westerse toeristen

Aankomst per boot via bezienswaardigheden naar hoogste punt mooi uitzicht op Ochrid

We nemen de mooie route door het Mavrovo Nationale Park, een redelijke weg, soms slecht, maar heel mooi door een bergachtig gebied met veel stuwmeren en bossen. We passeren kleine bergdorpjes waarbij de witte minaretten boven alles uitsteken. We maken een stop in Debar om wat boodschappen te doen. Dit stadje doet echt Turks aan met veel moskeeën, winkeltjes en terrasjes waar alleen maar mannen zitten, ook jonge mannen. Het lijkt wel of niemand werkt. We worden openlijk overal nagekeken en het voelt niet prettig aan. We lijken wel een bezienswaardigheid. We doen gauw wat boodschappen en rijden verder. Het laatste stuk is autobaan en we gaan op zoek naar de camping die bij het Best Western Hotel Bellevue moet liggen. We rijden per ongeluk de stad in en komen terecht in een chaos van winkelstraten waar de trottoirs vol staan met allerlei rommel en etenswaar. Bij de stoplichten lopen de bedelaars te schooien en jongens komen ongevraagd je voorruit zemen. Geen goede eerste indruk. Later horen we van anderen dat Skopje niet erg interessant is, een lawaaierige moderne stad. Alle historische bezienswaardigheden zijn vernietigd na de aardbeving van 1963. We besluiten dan ook om niet de stad in te gaan. We vinden na enige moeite het hotel, de camping ernaast is heel erg mooi met uitstekend sanitair. Op het terras van het hotel kun je gratis internetten, zodat we iedereen even op de hoogte houden van onze reis tijdens een lekker biertje. Het was vandaag weer 28 gr.

Nationaal Park Mavrovo

Debar

Vandaag moeten we dwars door Kosovo om de kust van Montenegro te bereiken, omdat onderweg geen campings liggen en het wild kamperen niet aanlokkelijk lijkt. De grensovergang neemt een half uur in beslag, we moeten een extra verzekering kopen voor € 20,00. Daarna volgen we de hoofdweg die behalve slecht ook één aaneenschakeling is van benzinepompen, autosloopbedrijven, kleine garages en motels. Vreselijk rommelig en eentonig. Het landschap is vlak en niet aantrekkelijk. De dorpjes zien er allemaal hetzelfde uit, vrij nieuw met veel huizen die niet afgebouwd zijn. De hoofdstad Pristina is een enorme moderne stad met veel hoge eentonige flats met een gigantische hoeveelheid schotels aan de muren. We besluiten een weg binnendoor te nemen maar dat hadden we beter niet kunnen doen. Er zijn wegwerkzaamheden en kilometers lang rijden we over onverharde wegen met veel stof en modder. Het schiet dus niet erg op. Pas tegen de grens wordt het landschap wat interessanter en zien we de bergen die de scheiding vormen met Albanië en Montenegro met eeuwige sneeuw. De grens ligt hoog in de bergen en geeft prachtig uitzicht op de vlaktes van Kosovo. Bij de grenspost van Montenegro moet een vignet worden aangeschaft à € 30,00, waarvoor weten we nog steeds niet want autobanen kent het land niet. De route door noord-oost en oost-Montenegro is schitterend. Alleen maar bergen, bossen, ravijnen, meren en riviertjes. Hier liggen ook diverse natuurparken. De weg is smal, maar redelijk en meestal mag je niet harder dan 60. Het gevaar komt van de Montenegrijnse chauffeurs die angstaanjagende inhaalacties ondernemen wat een paar keer net goed gaat. Het schiet dus niet erg op, het wordt een lange dag van 11 1/2 uur rijden, maar wat is het mooi hier! Na de hoofdstad Podgorica rijden we langs het meer van Skadar weer de bergen in met uitzicht beneden op het prachtige meren- en moerassengebied om aan de andere kant uit te kijken over de rotsachtige kust met inhammen en eilandjes. We overnachten op de camping in Sveti Stefan, mooi gelegen tegen de rotsachtige hellingen begroeid met olijfbomen. Om de zee te bereiken is het steil naar beneden lopen. Sanitair zeer slecht, wat zijn we blij met onze eigen wc en douche in de camper! Later lopen we nog naar het dorpje, is maar 1 km, maar bergop/bergaf. Het schiereiland van Sveti Stefan is beroemd, maar helaas is het opgekocht om een exclusief hotel van te maken. Kan dus niet bezocht worden. Het dorpje zelf is niet veel aan, allemaal hotels en appartementen, nauwelijks terrasjes. Wel 2 stranden. De bedoeling was om hier 2 nachten te blijven, maar nu gaan we morgen maar weer verder.